Charlie Hebdo door Joep Bertrams
Charlie Hebdo door Joep Bertrams
Natasja van Loon
Natasja van Loon • 7 jan 2015

Charlie Hebdo: de satire verdedigt men met de pen, niet met oorlog

Het valt niet mee om vandaag de dagelijkse LOVER-post te doen. De bloedige aanslag op het Franse satirische tijdschrift Charlie Hebdo, waarbij tot nu toe twaalf doden vielen – onder wie vijf cartoonisten – schokt tot op het bot. Ik schrijf dit trillend. Maar het moet, want juist nu mogen de stemmen van de rede niet zwijgen. Omdat dat precies is wat de terroristen met hun aanslag willen bereiken: angstvazallen en demagogen de ruimte geven, zodat de stellingen aan alle zijden worden verdiept. Maar de satire verdedigt men met de pen, niet met oorlog.   

‘De ironie dat het Front National hier waarschijnlijk van zal profiteren, terwijl extreemrechts ook regelmatig door Charlie Hebdo op de korrel werd genomen, is echt pijnlijk,’ zei LOVER-auteur Hedwig van Driel vandaag op mijn Facebook-tijdlijn. Ware woorden. Dat bewijzen wij zelf, twee landen verderop in eigen land, helaas al op dezelfde dag. Wie het niet erg vindt om daarna nog een keer te douchen, kan hier de mening van Annabel Nanninga op het rechtse Jalta lezen. Maar deze aanslag moet juist niét als een oorlogsverklaring worden gezien. De daders zijn niet dé islam – hoe graag ze dat zelf ook anders zouden zien. Ze zijn agenten van de haat, een kwaad dat zich verschuilt in alle kampen. Gelukkig volgde er in ons land al snel de reactie van Merijn Oudenampsen op Nanninga’s wapenoproep. Zijn ‘Geef niet toe aan terreur’ is een van de stemmen van de rede die we vandaag met klem willen laten horen. Net als die van Simon Jenkins van The Guardian, die het in zijn ‘Charlie Hebdo: Now is the time to uphold freedoms and not give in to fear’ andermaal benadrukt: ‘Terrorists can kill and maim, but they cannot topple governments. We must not hand them victory by treating this massacre as an act of war.’

Er is maar één manier om Charlie Hebdo te eren en de vrijheid van meningsuiting te verdedigen, en dat is degene die de cartoonisten zelf gekozen hebben. Daarom wil ik tot slot de getekende steunbetuigingen van cartoonisten over de hele wereld aan het zo zwaar getroffen tijdschrift centraal zetten. Zie hier. En ik zou dit keer ook graag niét met een citaat willen besluiten, maar met het prachtige, wijze lied Outside Of The Inside van Richard Thompson – zelf een moslim – ter nagedachtenis van de gevallen journalisten, cartoonisten en agenten.

Uw reactie

Uw reactie