Holland Festival
Holland Festival
Het einde van Normativiteit: Gaga als ultieme uitweg></a><a href=

Het einde van Normativiteit: Gaga als ultieme uitweg

Het einde van Normativiteit: Gaga als...

De Amerikaanse queer filosoof J. Jack Halberstam (vroeger Judith, nu Jack) herdefinieerde onlangs de concepten queer en feminisme. In het spraakmakende boek Gaga Feminism. Sex, Gender and the End of Normal (2012) toont Halberstam ons dat hij nog steeds op een toegankelijke, onderhoudende en relevante manier kan schrijven over het feministische potentieel en de (uit)wegen die het queerdenken ons te bieden heeft. De fascinerende titel, inclusief spetterend onderschrift Sex, Gender and the End of Normal, alleen al doet menig lezer watertanden, maar wat wil Halberstam nu eigenlijk bereiken met dit boek? • Verder
Niels Vonberg  •  27 apr 2013
Tandpastaglimlach en grapjes over tieten? Lachen man!></a><a href=

Tandpastaglimlach en grapjes over tieten? Lachen man!

Tandpastaglimlach en grapjes over tie...

Wie denkt dat men geen grappen meer mag maken over vrouwen, gekleurde mensen of homo’s heeft het goed mis. Niets is immers grappiger, leuker en geeft meer blijk van een emancipatoire houding dan grappen maken over wijven met grote tieten, negers en flikkers die snakken naar acceptatie. Tussen de bedrijven door alles goed belachelijk maken en de wereld reduceren tot een algehele chaos waar we alleen maar om kunnen lachen: dat is grappig, dat is hilarisch, dat is Seth MacFarlane en zijn klassehumor. Want zeg nou zelf: was zijn optreden tijdens de Academy Awards dit jaar niet ongelofelijk edgy en gewaagd? • Verder
Niels Vonberg  •  28 feb 2013
Kort en krachtig></a><a href=

Kort en krachtig

Kort en krachtig

Literaire thrillers van meer dan vierhonderd pagina’s of erotische trilogiën gaan  als zoete broodjes over de toonbank – Manon Uphoff komt met een roman van krap 120 pagina’s aanzetten met korte alinea’s en heel veel wit op de blazijden, De ochtend valt. De afgelopen jaren verschenen er wel meer novelles van Uphoff – een vorm die haar goed ligt. • Verder
Niels Vonberg  •  15 okt 2012
Voor alle fans></a><a href=

Voor alle fans

Voor alle fans

Indie-veteraan Juliana Hatfield brengt voor de tweede keer een album uit die is gemaakt met inkomsten van pledgemusic.com.  Door pledgemusic.com is Hatfield in staat om muziek te maken binnen haar eigen tijd met haar eigen ideeën. Dit keer konden fans geld doneren voor een cover-album - een verzameling van persoonlijke favorieten van Hatfield – en 10% van de opbrengst werd gedoneerd aan een goed doel. Wekelijks werden de ‘pledgers’ op de hoogte gehouden van haar vorderingen. Maar levert zoiets ook een goede plaat op? • Verder
Niels Vonberg  •  26 sep 2012
Een onbeleefde vraag></a><a href=

Een onbeleefde vraag

Een onbeleefde vraag

Het was een paar jaar geleden dat ik met Petra op een middag aan het lunchen was. Ik weet niet meer hoe het gesprek erop kwam, maar op een gegeven moment hadden we het over Petra’s operatie. Petra was vroeger met een mannenlichaam geboren. Dat wist ik allang, maar we hadden er nooit echt over gepraat. Ze vertelde erover en ik vroeg ineens: “Maar hoe heette je eigenlijk als man?” “En dat”, zei Petra prompt, “is dus een heel onbeleefde vraag!” • Verder
Niels Vonberg  •  22 sep 2012
Inherente devotie></a><a href=

Inherente devotie

Inherente devotie

Laat je niet door haar achternaam verwarren: Anna Von Hauswolff is een Zweedse muzikante. Deze zomer bracht ze haar tweede plaat uit, Ceremony. Von Hauswolff’s muziek bestond eerder uit elektronische partijen – keyboards, synthesizers en drummachines – waarmee ze perfect paste in het rijtje onder doem gebukte zangeressen zoals Zola Jesus. De muziek van de Zweedse muzikante was en is wel een stuk romantischer en sensueler dan de vrieskou van Jesus. Voor deze tweede plaat werden keyboards en synthesizers verruild voor kerkorgels. Een stap terug in de tijd qua instrumentkeuze, maar het levert een prachtige plaat op. • Verder
Niels Vonberg  •  17 sep 2012
Van Onze Homo's Blijven Ze Af!></a><a href=

Van Onze Homo's Blijven Ze Af!

Van Onze Homo's Blijven Ze Af!

Menig LOVER-lezer zal niet op de PVV stemmen en over het algemeen ligt deze partij die voor de vrijheid is, niet goed bij feministen en andere gendergeïnteresseerden. Hoewel... de afgelopen paar jaar bleken homo’s toch best graag op de PVV te stemmen. Wilders en zijn partij hebben al vaker donderpreken gegeven over moslims die het tolerante Nederland overschaduwen en daarmee onze homo’s bedreigen. Maar hoe homovriendelijk is de PVV? • Verder
Niels Vonberg  •   9 sep 2012
Terug Naar Jazz></a><a href=

Terug Naar Jazz

Terug Naar Jazz

Neneh Cherry is van oorsprong een Zweedse zangeres, die na te hebben gespeeld in bands als The Slits, Rip Rig and Panic and The New Age Steppers in 1988 een enorme solo-hit scoorde met ‘Buffalo Stance’. Ze maakte slechts drie albums, had verschillende hits (‘Manchild’, ‘I  • Verder
Niels Vonberg  •  24 jun 2012
Een verwoest landschap></a><a href=

Een verwoest landschap

Een verwoest landschap

Het wordt bij veel recensies terloops opgemerkt: in de nieuwe verfilming van Wuthering Heights wordt Heathcliff gespeeld door een donkere acteur. En ach, misschien maakt het weinig uit, maar toch. Wie iemand met een bruine huidskleur plaatst in een noordelijk Engels landschap van de 18e eeuw waar iedereen blank en Christelijk is, weet dat huidskleur niet slechts een kleur is, maar ook dat het ons iets verteld over afkomst, koloniaal verleden en slavernij. Niet dat dat allemaal in deze verfilming zit, maar het speelt wel mee en daarmee is deze Wuthering Heights een gedurfde verfiming. • Verder
Niels Vonberg  •  14 apr 2012
'Homoseks is onmogelijk in kunst'></a><a href=

'Homoseks is onmogelijk in kunst'

'Homoseks is onmogelijk in kunst'

Wie een commerciële of heteroseksuele aanbeveling wil geven voor Weekend (2011), die deze week in de bioscoop verschijnt, zal de film ongetwijfeld omschrijven als een romantische film danwel een verhaal over een korte, intense vriendschap tussen twee mannen die drie dagen lang met elkaar optrekken. Dat de film zo homo als wat is, lijkt uit den boze bij de meeste journalisten. Misschien dat een dergelijke omschrijving te expliciet is, maar het mag best gezegd worden: Weekend gaat over homo-zijn en homo-doen. De lesbische variant komt niet voor in de film en biseksualiteit ook niet. • Verder
Niels Vonberg  •   4 apr 2012
Onaardse benaderingen></a><a href=

Onaardse benaderingen

Onaardse benaderingen

Mystiek is natuurlijk een vreselijk woord. Het doet teveel denken aan een soort jaren ’70 feminisme waarin vrouwen worden opgeroepen om zich te onderwerpen aan hun innerlijke godin. De metalen constructies van de cyborgs of de heteroseksuele matrix van Butler zijn nu eenmaal betere onderwerpen, doordat het talige karakter van identiteit voorop wordt gesteld. In mysticisme valt dat juist weg, omdat dan subjectiviteit wordt gezocht in datgene wat je juist niet kent en ook nooit zullen kennen. Er is slechts lichamelijke ervaring en kennis en die zou dan wel weergegeven worden, maar verwijst nooit naar de reëele, sociale wereld. Muziek vormt een belangrijk medium – door middel van vervoering hebben we toegang tot andere werelden en kunnen we misschien een tipje van de mystieke sluier oplichten. • Verder
Niels Vonberg  •  30 mrt 2012
Een Overtuigende Uitnodiging></a><a href=

Een Overtuigende Uitnodiging

Een Overtuigende Uitnodiging

Een nieuwe lente, een nieuwe Madonna. Maar wat we kunnen we nou nog van Madonna vinden? Een zangeres die haar succes laat programmeren door andere produceres of toch een controlfreak? Een witte matriarch of een teamplayer die stoer doet samen met Missy Elliot? Een superster die krampachtig zoekt naar hits bij een jong publiek of een vrijgevochten dame die haar eigen voorwaarden stelt? Het succes van Madonna is net zo’n enigma als het ontstaan van het heelal, waarbij haar status als ‘Queen of Pop’ maar bleek afsteekt. Dan maar gewoon naar de muziek luisteren, want daar staat haar nieuwe plaat MDNA vol mee. • Verder
Niels Vonberg  •  23 mrt 2012
Passie en Gemak></a><a href=

Passie en Gemak

Passie en Gemak

De nieuwe plaat van Sinéad O’Connor klinkt zoals haar eerdere beste werk – ook op deze platen maakt O’Connor handig gebruik van oude folk-melodiën en verwerkt zij haar liefde voor hiphop en reggae op een subtiele wijze in haar muziek. Daarmee vertoont How I about I Be Me  • Verder
Niels Vonberg  •  10 mrt 2012
Van Liefdevol naar Wanhopig></a><a href=

Van Liefdevol naar Wanhopig

Van Liefdevol naar Wanhopig

 Ineens was daar eind 2011 dat nummer 'Video Games' van Lana Del Rey. Met minimale begeleiding gaf Lana Del Rey ons een liedje dat je direct meezuigt in een schimmig, Amerikaans landschap, waar rijkdom is vergaan en de toekomst onzeker is. Nee, Lana Del Rey is geen protestzangeres - maar met haar debuut album Born To Die heeft ze wel een plaat afgeleverd die een soort soundtrack lijkt te leveren bij de staat van de wereld waarin we ons nu begeven. Verval, berusting, verdriet, liefde en hoop – een algehele malaise of het begin van een nieuw tijdperk? Ook met Lana Del Rey weten we niet welke kant het opgaat. • Verder
Niels Vonberg  •   5 feb 2012
Marilyn Monroe: Tragedie en Mythe></a><a href=

Marilyn Monroe: Tragedie en Mythe

Marilyn Monroe: Tragedie en Mythe

Deze week komt er een nieuwe film uit over de beroemde actrice Marilyn Monroe (1926-1962). Haar verhaal is bekender dan haar films zijn – sterker nog, er zijn nogal wat Monroe-liefhebbers die zelfs nog nooit haar films hebben gezien. Dat is jammer, want Monroe was zeker een groot komisch talent (Some like it Hot, 1959), maar ze kon ook zwaarder rollen goed aan (The Misfits, 1961). Toch heeft het verhaal over de medicijnverslaving, de schoonheid en de verhouding met president Kennedy de overhand gekregen. Films en tv series als Norma Jean and Marilyn (1996) of Blonde (2001) Marilyn Monroe als sekssybool, Marilyn Monroe als getormenteerde ziel. Zou My Week with Marilyn daar nou echt iets aan toevoegen? • Verder
Niels Vonberg  •  28 jan 2012
Nette, Opgevoede Jongens></a><a href=

Nette, Opgevoede Jongens

Nette, Opgevoede Jongens

Het is natuurlijk een jongeren programma: KRO’s Uit de Kast. Gepresenteerd door Arie Boomsma –die man waarmee alle vrouwen en homo’s willen weglopen en de rest van de bevolking graag een biertje mee wil drinken – krijgen we wekelijks een coming out te zien van een jonge lesbienne of homo. Het eerste seizoen werd ik wekelijks zó geïrriteerd door Boomsma’s lach, de akoestische, instrumentale gitaarmuziek op de achtergrond en de goede bedoelingen die als kwijl van het tv-scherm afdropen, dat ik er geen blog aan wilde wijden. Nu het programma zijn tweede seizoen ingaat, doe ik toch maar een poging. • Verder
Niels Vonberg  •  16 jan 2012
La Grande en Voyageur></a><a href=

La Grande en Voyageur

La Grande en Voyageur

In begin van 2012 komen er vanuit het niets twee albums uit van zangeressen die nagenoeg onbekend zijn hier: Kathleen Edwards en Laura Gibson. Beide zangeressen komen uit Noord-Amerika en verwerken allebei een soort traditionele Amerikaanse muziek in hun werk. Bij Edwards neigt dat meer richting country en blues, terwijl Gibson Americana en folk invloeden niet schuwt. Het zijn muzieksoorten die niet echt een grote markt kennen in Europa, maar dat zal deze mensen misschien niet veel uitmaken. Allebei hebben ze over een tijdsbestek van vijf jaar minstens vijf albums uitgebracht. Het gaat goed met hen. • Verder
Niels Vonberg  •  15 jan 2012
Omdat je dat op je tachtigste ook nog niet weet></a><a href=

Omdat je dat op je tachtigste ook nog niet weet

Omdat je dat op je tachtigste ook nog...

We weten allemaal hoe het eraan toegaat in Project Catwalk – je weet wel, die wekelijkse afval race van jonge ontwerpers – ‘one week you’re in, next week you’re out’. De designers krijgen te maken met keiharde concurrentie en moeten vaak binnen één dag een creatie maken én presenteren. Vorige week viel Ellen af. ‘Ik vind dat we dat moeten afstraffen’, zei jury-lid Olcay Gulsen. Wat in godsnaam heeft Ellen dan misdaan? • Verder
Niels Vonberg  •  31 okt 2011
Nog Steeds BjÖrk></a><a href=

Nog Steeds BjÖrk

Nog Steeds BjÖrk

Deze zomer gonsde het van de berichten: Björk was de eerste muzikant die met iPad applicaties muziek had gemaakt. De liedjes verschenen op een dergelijke applicatie en alle hippe techno-tijdschriften schreven erover. Björk gaat de muziekindustire op zijn kop zetten! Achteraf had Björk zelf aangegeven dat dát nou ook niet echt de bedoeling was. Ze wilde gewoon wat nieuws proberen en dat was gelukt. Toen ze de nieuwe nummers live ging spelen, kwam ze erachter dat ze toch wat méér nodig hadden voor een LP-release. Ze dook terug de studio in en Biophilia kwam daardoor pas vorige week uit. Tsja, wat moet, dát moet. • Verder
Niels Vonberg  •  26 okt 2011
Griezelige Randjes></a><a href=

Griezelige Randjes

Griezelige Randjes

Not Not Fun is een platenlabel die al geruime tijd waanzinnige muziek uitbrengt – wie fan is van space-disco, muziek uit jaren ’70 horror en science-fiction films, minimalistische electro en a-tonale experimenten zal zich hier thuisvoelen. Eerder dit jaar kwam het album The Outside Room uit van Weyes Blood. Zes nummers die rechtstreeks lijken te zijn opgenomen tijdens een bijeenkomst van heksen op een grafveld met overgroeide stenen. Pyschedelische muziek met griezelige randjes uit het zonnige Californië. • Verder
Niels Vonberg  •  11 okt 2011
Niets Is Zo Veranderlijk als Mystique></a><a href=

Niets Is Zo Veranderlijk als Mystique

Niets Is Zo Veranderlijk als Mystique

De verhaallijnen in X-Men zijn zeer uiteenlopend, maar één onderwerp dat telkens terugkomt is de discriminatie van de zogenaamde mutanten. Deze doorgeëvolueerde mensen die vaak kunnen vliegen, vuur kunnen spuwen of andere on-menselijke trekjes hebben worden niet bepaald positief bejegend door de wereld. De mutanten in het X-Men verhaal verschillen onderling van mening over hoe ze daar mee moeten omgaan. Het kamp van Dr. Xavier zegt dat mutanten en mensen met elkaar moeten samenwerken, terwijl Magneto zegt dat mensen onderworpen dienen te worden aan de mutanten.  Het is makkelijk om in te zien wie de ‘goeden’ zijn en wie ‘de slechten’. Of niet? De nieuwste X-Men toevoeging – X-Men: First Class - presteerde het namelijk eerder dit jaar wéér om die epische scheidslijn tussen goed en slecht omver te werpen. • Verder
Niels Vonberg  •   5 okt 2011
Vergeten Meesterwerkje></a><a href=

Vergeten Meesterwerkje

Vergeten Meesterwerkje

Ooit probeerde ik De Meermin van Hella S. Haasse te lezen, maar ik begreep er niets van. Er was iets met een jonge moeder, die schrijfster was en allerlei mensen ontmoette. Er was iets met een opgegraven lijk, een geheim dat rechtstreeks te maken had met het oorlogsverzet uit de Tweede Wereldoorlog. Ik had het boek niet op mijn lijst gezet, want ik kon er geen taal van maken. Afgelopen zomer stuitte ik weer op deze roman op een rommelmarkt en nam het mee naar huis. Opnieuw maakte ik kennis met deze bijzondere roman.De Meermin (1962) beschrijft een dag in het leven van Sera Doornstam, schrijfster en moeder. Ze is bezig om een gedicht te schrijven en we volgen haar in haar twijfels en gedachten. Samen met haar ontmoet de lezer ook haar vrienden, bekenden en familieleden met wie we ook meelopen. Iedereen is met elkaar verbonden, maar tegelijkertijd lijkt niemand elkaar echt te bereiken. De roman begint met een onopvallende, bijna triviale gebeurtenis – van de gevel van het huis waar Sera woont valt het beeld van een zeemeermin naar beneden. Wanneer Sera ’s ochtends haar huis uitstapt, ziet zij de meermin in brokken op straat liggen. Het is het begin van een dag waarin Sera alles probeert te doorgronden. • Verder
Niels Vonberg  •   3 okt 2011
Jane Eyre></a><a href=

Jane Eyre

Jane Eyre

In tegenstelling tot haar zusjes Emily en Anne, was Charlotte Brontë wel een veelgelezen auteur tijdens haar eigen leven. Haar literaire roem was echter vooral gebaseerd op haar min-of-meer historische roman Shirley (1849), de opvolger van haar debuutroman Jane Eyre (1847). Jane Eyre werd lange  • Verder
Niels Vonberg  •  27 sep 2011
“Er zijn voor mij belangrijkere dingen”></a><a href=

“Er zijn voor mij belangrijkere dingen”

“Er zijn voor mij belangrijkere din...

Holland’s Next Topmodel is zowel een jongerenprogramma op RTL5 als één grote reclamespot voor make-up spullen. Dat zou niemand mogen verbazen, maar is daarom niet minder serieus te nemen. Een groep meiden nemen het week na week tegen elkaar op tot één van hen ‘topmodel’ wordt. Onzin natuurlijk – waarschijnlijk beginnen ze onderaan de ladder en na hun 25e zijn ze uitgerangeerd. Een unieke kans? Er zijn genoeg topmodellen op deze wereld die niet aan een tv-wedstrijd hebben meegedaan, dus dat valt wel mee.Toch kijk ik er elke week naar. Ik kom thuis van werk, zet de tv aan en kijk. Het is boeiend om zo’n groep jonge meiden te zien – hoe ze met elkaar bezig zijn, maar ook hoe ze met zichzelf bezig zijn. Het is soms even vertederend als schokkend, even herkenbaar als vervreemdend. Als feminist zit ik soms in shock-toestand op de bank wanneer het jury-oordeel valt. ‘Je bent in weze gewoon een klerenhanger’, werd er eens gezegd. Maar ja, zo werkt het wel in de mode-wereld. • Verder
Niels Vonberg  •  27 sep 2011
Bloed, Zweet en Geen Tranen in 3D en Aardekleuren></a><a href=

Bloed, Zweet en Geen Tranen in 3D en Aardekleuren

Bloed, Zweet en Geen Tranen in 3D en ...

Jongens mogen geen jongens meer zijn, de maatschappij is overgefeminiseerd en wie het daarmee oneens is, is een watje. Het zijn zware tijden voor mannen als we de opiniestukken uit de kranten moeten geloven. De wereld van Conan the Barbarian biedt een visueel tegenwicht, maar politiek incorrect is het allemaal wel.Eerlijk is eerlijk, Conan the Barbarian vormt nogal een uitdaging voor de gemiddelde LOVER-lezer. Geboren op het slagveld, zit Conan (Jason Momoa) vol ongecontroleerde woede. Het maakt hem een uitstekende krijger, maar ook een onvoorspelbare, radicale vrijheidsstrijder. Zijn volk wordt onderdrukt door de machtige Khalar Zym (Stephen Lang), met een masker waarmee de doden kan oproepen absolute macht kan verkrijgen. Daarvoor heeft hij nog wel ‘zuiver’ bloed nodig van een maagd. Aan zijn zijde staat zijn dochter Marique (Rose McGowan) die met haar magische gaven en haar metalen klauwen iedereen het leven zuur maakt. Conan stuit echter al eerder op de zuivere maagd, waarmee het kat-en-muis spel zich in volle glorie ontwikkelt. • Verder
Niels Vonberg  •   8 sep 2011
There's always another girl></a><a href=

There's always another girl

There's always another girl

De Amerikaanse Juliana Hatfield is in Europa nooit echt doorgebroken. In haar eigen land ging het begin jaren ’90  de goede kant op met haar carriére, maar door een depressie waardoor ze haar tournee afzegde en de veranderde muziekindustrie raakte ze haar platencontract kwijt. Na een aantal platen besloot Hatfield om voor zichzelf te beginnen en richtte in 2002 haar eigen label Ye Olde Records op. Het staat allemaal beschreven in haar boek When I Grow Up (Wiley, 2008). Haar muziek is er eigenlijk alleen maar beter op geworden. There’s Always Another Girl (2011), tot stand gekomen met hulp van donaties via Pledge,  is haar nieuwe album die einde deze maand zal uitkomen.  • Verder
Niels Vonberg  •  22 aug 2011
Melancholia></a><a href=

Melancholia

Melancholia

Meedogenloos. Prachtig. Typisch Von Trier. Dat waren toch de eerste woorden in mijn hoofd na het zien van Lars Von Trier’s Melancholia (2011), die volgende week in de bioscoop verschijnt. Zoals veel van zijn films zit ook Melancholia in elkaar als een toneelstuk met haar kale opzet, sterke dialogen en prachtig acteerwerk. Je zou zou soms bijna vergeten dat de wereld in deze film letterlijk vergaat.Von Trier laat er geen twijfel over bestaan in het eerste kwartier. Na een lange introductie van op elkaar volgende apocalyptische beelden krijgen we het beeld te zien van de aarde opgaat in een enorme ster. Er blijft niets, maar dan ook niets over van de wereld. De film valt vervolgens in twee delen uiteen. Eerst zijn we getuige van de trouwdag van Justine (Kirsten Dunst). Justine is zojuist getrouwd en arriveert samen met haar man op het door haar zus Claire (Charlotte Gainsbourg) georganiseerde feest. Al snel wordt duidelijk dat Justine helemaal niet tevreden is met haar leven. Bovendien is er een nieuwe ster aan de hemel die haar – en anderen - onrustig maakt. En als het geen ster is dan is er nog altijd haar moeder (Charlotte Rampling) die schreeuwt vanuit haar badkuip ‘Leave me alone! I don’t want your traditions’. Om later haar enige huwelijksadvies aan haar dochter te geven: ‘Get out!’. • Verder
Niels Vonberg  •  16 aug 2011
Kiss of the Spider Woman></a><a href=

Kiss of the Spider Woman

Kiss of the Spider Woman

Eindelijk is de DVD versie van Kiss of the Spider Woman (1985) nu ook uitgebracht in Nederland. Deze enorme indie-hit, gebaseerd op het gelijknamige boek van Manuel Puig uit 1976, verdient het om weer eens bekeken te worden. Het verhaal gaat over twee gevangen die een cel met elkaar delen in een Zuid-Amerikaans land. Molina zit zijn tijd uit omdat hij ontucht heeft gepleegd met minderjarige jongens en de journalist Valentin wordt verdacht van verzet tegen de regering. Molina vertelt telkens een film na en wekt daarmee de ergenis op van Valentin, die vindt dat de politieke realiteit ernstiger is dan het navertellen van een film. Molina volhardt echter in zijn dramatische uitvoering van de film en langzamerhand ontstaat er een hechte vriendschap tussen de twee mannen, die zelfs uitmondt in een intiem samenzijn. • Verder
Niels Vonberg  •  12 jul 2011
cyberdaten></a><a href=

cyberdaten

cyberdaten

‘Tien procent van alle relaties komt tot stand via een datingsite’, kopte de NRC onlangs. Reden voor LOVER om maar eens te kijken wat voor aanbod op het wereldwijde web er eigenlijk is om de liefde te vinden. Alle websites met nepprofielen daargelaten, werken de gangbare, algemene datingsites  • Verder
Niels Vonberg  •  13 jun 2011
Kaboom!></a><a href=

Kaboom!

Kaboom!

Begin jaren ’90 werd de Amerikaanse filmregisseur Gregg Araki gelanceerd als de maker van New Queer Cinema. Centraal in zijn films staan vaak jonge mensen die nog niet helemaal weten wat ze willen en wat ze zijn – of juist weer heel erg wél – en door het verhaal heen lopen als een stel opgefokte wolven. Films van Araki zijn vaak kleurrijk op het fluorescerende af met daar doorheen flink wat shoegazer muziek. Heteroseksualiteit bestaat praktisch niet in zijn films, alles wat zich daarbuiten begeeft wel. Het is jammer dat deze week zijn meest recente film Kaboom (2010) uit de bioscoop is verdwenen, maar gelukkig weet elke filmfanaat wel een andere manier om aan Araki’s films te komen en bovendien komt Kaboom binnenkort ook op DVD uit. Tijd voor een kleine Araki-handleiding voor beginners! • Verder
Niels Vonberg  •  19 mei 2011
De Horror van Imitatie></a><a href=

De Horror van Imitatie

De Horror van Imitatie

Vrouwen hebben traditiegetrouw een zware tijd in horrorfilms en het publiek is gewend geraakt aan de talloze clichés: een naakte dame die wordt vermoord terwijl ze onder de douche staat; een jongedame wordt opengeritst nadat ze seks heeft gehad; een meisje wordt verkracht en daarna gewurgd. De dader is een man en zij functioneert als willoos slachtoffer. Hoewel hier ook uitzonderingen op bestaan – met misschien als beste voorbeeld Christie uit Clive Barker’s Hellraiser (1987) die in haar eentje de strijd aangaat met helse demonen – bevatten standaard horrorfilms nu eenmaal ook standaard beelden, die er vaak een nare seksuele moraal op nahouden. Maagden zijn goed, neukende vrouwen zijn slecht – waarbij die laatst genoemde groep dood moet. • Verder
Niels Vonberg  •  25 apr 2011
You Better Work!></a><a href=

You Better Work!

You Better Work!

"Kun je mannen zo gek krijgen dat ze hysterisch beginnen te krijsen bij het dagelijkse briefje: TYRA MAIL!!!!! Of lukt dat alleen bij een walk in fridge vol flesjes Heineken?" vraagt Garjan Sterk zich af in haar column over het stereotype gendergedrag in America’s Next Top Model (zie LOVER Voorjaar 2011). Om die vraag maar gelijk te beantwoorden: Nee, Garjan, godzijdank niet! Het lukt namelijk ook als je die mannen in een travestieten-wedstrijd zet en ze elke week een videoboodschap geeft van de Amerikaanse drag superstar Ru Paul. Mannen alleen hysterisch bij het zien van bier? Als je mannen beschouwt als de anthithese van wat het betekent om vrouw te zijn, misschien wel. Maar omdat die heteroseksuele tegenstelling niet voor iedereen opgaat is er daarom ook Ru Paul’s Drag Race. • Verder
Niels Vonberg  •  29 mrt 2011
Filosofisch Masturberen></a><a href=

Filosofisch Masturberen

Filosofisch Masturberen

Lezen over seks is lekker. Het maakt me niet eens zoveel uit of het poëtisch is geschreven of plat; alles wat met seks, lichaam en intimiteit heeft te maken vind ik gewoon boeiend om te lezen. De lezer wordt meegenomen in fantasieën en gedachten waar hij of zij het niet mee eens hoeft te zijn; wat spannend en verrijkend kan zijn. Lezen is in wezen altijd een gedachtenexperiment waarbinnen het 'ondenkbare' mag worden verkend. • Verder
Niels Vonberg  •  21 mrt 2011
Mannen zonder lichaam ></a><a href=

Mannen zonder lichaam

Mannen zonder lichaam

Het debat over vrouwelijkheid en mannelijkheid was bijna altijd een vrouwenzaak. Met opiniemakers en auteurs als Arie Boomsma, Stephan Sanders en Dylan van Rijsbergen lijkt daar verandering in te zijn gekomen. Stuk voor stuk mannen die hun mannelijkheid niet meer als vanzelfsprekend zien. Toch mist er iets in dit denken over man-zijn in de eenentwintigste eeuw, stelt Niels Vonberg, en wel het besef dat er aan het mannelijke lichaam betekenissen kleven. • Verder
Niels Vonberg  •   6 mrt 2011
Een kamer voor haarzelf></a><a href=

Een kamer voor haarzelf

Een kamer voor haarzelf

Als er één schrijfster is op wie Virginia’s Woolf’s beroemde citaat van toepassing is over het hebben van een eigen kamer om te kunnen schrijven dan zou dat Janet Frame (1924-2004) misschien kunnen zijn. Deze Nieuw-Zeelandse schrijfster heeft taal en verhaal aangepakt om haar eigen beleving op te schrijven. Haar romans zijn een mengsel van gelezen boeken en gedichten, biografische elementen en heel veel herinneringen aan Nieuw-Zeeland. Deze zomer verscheen bij De Geus de Nederlandse vertaling van haar postume roman Een Andere Zomer. • Verder
Niels Vonberg  •   7 sep 2010
De stem van rock and roll></a><a href=

De stem van rock and roll

De stem van rock and roll

Courtney Love is één van de weinige hedendaagse Amerikaanse rockmuzikanten die als geen ander de droom van sex, drugs, rock ‘n’roll kent. Groupie, echtgenoot van een muzikant, frontvrouw van een band, uitgekotst en opgehemeld: Courtney Love heeft dat wereldje van werkelijk elke kant bekeken. Ze klinkt daarmee een stuk geloofwaardiger dan haar – vooral mannelijke - collega’s die die droom willen uitleven. Daarin zit vooral de kracht van haar nieuwe plaat. • Verder
Niels Vonberg  •   9 jun 2010
God Save the Queer!></a><a href=

God Save the Queer!

God Save the Queer!

Terwijl een aantal collega’s van mij meededen aan debatten en een demonstratie zat ik op 28 maart in de bioscoopstoel in Kriterion de documentaires te kijken die, onder de naam ‘God Save the Queer’, vertoond werden als onderdeel van Amnesty International’s Movies That Matter festival. Die middag draaiden er drie documentaires over homoseksualiteit in landen waar religie de boventoon voert. Na een avond feesten met de Amsterdamse queers was dat wel even een omschakeling. • Verder
Niels Vonberg  •  17 apr 2010
Echte lichamen></a><a href=

Echte lichamen

Echte lichamen

‘We gaan toch naar lekkere wijven kijken?’, vraagt een bezoeker die met zijn klas naar de voorstelling BH gaat kijken. Uit diezelfde klas kwam ook een meisje dat wel erg plichtmatig antwoordde tijdens de voorstelling op de vraag of zij later een cosmetische operatie zou willen wanneer haar voorhoofd compleet verrimpeld zou zijn: ‘Nee, ik wil graag op een natuurlijke manier ouder worden.’ Dat de werkelijkheid minder eenduidig in elkaar zit wanneer het om schoonheid en principes gaat, blijkt uit de voorstelling BH van Mariëlle van Sauers. • Verder
Niels Vonberg  •  12 mrt 2010