Ooit gehoord van de Amerikaanse strip Dykes To Watch Out For? Of van Alison Bechdel? DTWOF liep van 1983 tot 2008 en beschreef de levens, de liefdes en de politieke activiteit van een zeer diverse groep vrouwen (de meesten waren evenwel lesbisch), die leefden in een middelgrote Amerikaanse stad. In

Als ik in mijn dagboek schrijf, is dat mijn aller-individueelste expressie van mijn aller-individueelste emotie. Ik houd met niemand rekening, schrijf gewoon wat er in mij opkomt: van de prijs van de koffie tot gebeurtenissen die diep ingrijpen in mijn (emotionele) leven. Een ding is zeker, wat ik schrijf in mijn dagboek is geen (literaire) kunst. Maar waarom eigenlijk niet? Zoveel kunstenaars laten ons meegenieten van hun aller-individueelste expressie van hun aller-individueelste emoties. Neem bijvoorbeeld de spin die Louise Bourgeois in 2003 heeft gemaakt, Crouching Spider (brons, platina en roestvrij staal), nu te vinden in de vijver bij het Haags Gemeentemuseum.

Elk jaar reikt het F. Domela Nieuwenhuis-Fonds, dat zich ten doel stelt de herinnering aan leven en werken van de Nederlandse politicus en sociaal anarchist Ferdinand Domela Nieuwenhuis levend te houden, een ereteken uit aan een organisatie, beweging of persoon die zich in de geest van Domela Nieuwenhuis heeft ingezet voor een menswaardigere samenleving. Voor 2010 heeft het fonds besloten de Domela Nieuwenhuis-penning te geven aan het tijdschrift LOVER. De uitreiking van de penning, een ontwerp van Mirjam Mieras, zal plaatsvinden op zondag 21 november 2010 om 13:00 uur in het Ferdinand Domela Nieuwenhuis-museum te Heerenveen.

Het IHLIA-plein in de Amsterdamse Openbare Bibliotheek barstte bijkans uit haar voegen, toen daar op zondag 14 november 2010 de bundel Langoureus Verlangen werd gepresenteerd. Als er gevels en daken rondom hadden gestaan, waren ook die met vrouwen volgepakt geweest. Maar er stonden alleen wat boekenkasten en daar klommen wij niet op, daarvoor was onze liefde voor boeken te groot. Dicht opeengedrongen, reikhalzend en op onze tenen, zaten en stonden wij daar om vooral niets te missen. Want het ging over Anna Blaman, en over het belang van de zichtbaarheid van vrouwenliefde in de literatuur.

Op 14 november 2010 geeft kunstenaar Martha Rosler in het Brabantse provinciehuis de derde Hermeslezing over de maatschappelijke en politieke positie van kunstenaars. Rosler is al vanaf begin jaren zeventig actief als beeldend kunstenaar en heeft zich in haar performances, videowerken en fotomontages

In dit hoofdstuk van Verwende Prinsesjes wast Elma Drayer ons allemaal stevig de oren. Of we nu zijn als die bijstandsmoeder die al achttien jaar de staat als kostwinner heeft of als die hoogopgeleide jonge vrouw die denkt zich meer te kunnen ontplooien door zich in haar hobby’s terug te trekken. Of slechts lid van een samenleving die het als een onaantastbaar vrouwenrecht lijkt te zien dat wij de keuzevrijheid genieten om ons desgewenst tot het aanrecht te beperken. Hoe is het in ’s hemelsnaam mogelijk dat wij met ons allen de keuze voor economische afhankelijkheid als het toppunt van vrijheid en een onbetwistbaar recht beschouwen?

Aan het eind van hun reis door het Noorden van Europa maken Maaike van Adrichem en Ilze Smit de balans op. Na vier steden, elf interviews en 4000 kilometer trekken zij hun conclusies over de levensvatbaarheid van het feminisme onder jongeren in Europa. En daarmee raken zij de kern van waar deze discussie zich de komende tijd  naar alle waarschijnlijkheid op zal concentreren: draait het om strijd of om keuzevrijheid? Wat weegt het zwaarst: het persoonlijke of het politieke? Lees eerst het verslag, maar schroom niet om je eigen mening te laten horen.

Het Islamdebat is niet meer weg te denken uit onze maatschappij. Uit verwachte en onverwachte hoeken klinkt steeds hetzelfde argument: wij, Nederlanders, zijn zeer geëmancipeerd en vrijgevochten en zij, de Islamitische gemeenschap, zijn dat vooral niet. Hierdoor is het idee ontstaan dat de Nederlandse identiteit – wat dat dan ook moge zijn – per definitie niet verenigbaar is met het Islamitisch geloof. In haar documentaire Delfts Blauw meets Hijab spreekt Janina Pigaht met Laura, Marion, Anne-Marie en Elsa, vier jonge Nederlandse vrouwen die zich hebben bekeerd tot de Islam, over de volgende vraag: kun je zowel Nederlands als Moslim zijn?

Pas bij de derde boekwinkel hadden ze het en werd het mij als een broodje dat warm uit de oven kwam (“net vanmorgen binnengekomen”) aangereikt: Verwende prinsesjes – Portret van de Nederlandse vrouw van Elma Drayer. Een boek dat bedoeld lijkt om verontrustend te zijn, want Drayer komt

Louise Bourgeois (25 december 1911 - 31 mei 2010) had het lef om een uitgesproken fallus, gemaakt van latex en gips, opgehangen aan een dunne draad, Fillette (klein meisje) te noemen. Lef of gewoon gevoel voor humor? Aan de onderkant van Fillette heeft Louise Bourgeois een vulva gemaakt. Het materiaal

Vorige week trok de Duitse geneesmiddelenfabrikant Boehringer Ingelheim het middel flibanserin terug, dat in 2011 onder de merknaam Girosa op de markt zou komen als remedie tegen libidoproblemen bij vrouwen. In augustus van dit jaar kwam de Australische journalist Ray Moynihan met zijn boek Sex, Lies and Pharmaceuticals. Moynihan werd eerder bekend door Selling Sickness, waarin hij de consequenties van marketing van medicijnen binnen de Westerse wereld blootlegt. In zijn nieuwe boek laat hij zien hoe dit werkt in het geval van de behandeling van ‘female sexual dysfunction’, een aandoening die pas een paar decennia bestaat, maar waarvan de politieke implicaties tot nog toe weinig aandacht kregen.

Mag ik even overdrijven? Oké dan: de WOMEN Inc talkshow over de mediahype rond de feminisering van onderwijs en arbeidsmarkt woog in haar eentje op tegen minstens tien televisietalkshows. Twee uur lang en zonder ook maar één enkel moment van verslapping hield Yvonne Zonderop haar tien gasten en een betrokken publiek in de ban van het onderwerp. De vraagstelling luidde: “Vrouwen aan de macht, mannen uit hun kracht?” Na afloop constateerde Jannet Vaessen, directeur van WOMEN Inc met tevredenheid dat het ongelijk van de eigen stelling bewezen was. Hoe dat in zijn werk ging?