Misbehaviour
Misbehaviour
Jaime Andreas (redacteur/social media coördinator)

LOVER tipt: Misbehaviour

Vanaf vorige week draait Misbehaviour in de Nederlandse bioscopen. Een heerlijke drama-komedie, gebaseerd op de Miss World-verkiezing van 1970. Een echte aanrader voor iedereen die behoefte heeft aan een feel good film, maar ook een lekker feministische.

Geregisseerd door vrouwelijke regisseur Philippa Lowthorpe en met in de hoofdrol een paar schitterende vrouwelijke acteurs, is Misbehaviour echt een film waarin de vrouw centraal staat.

Het verhaal in het kort

De Miss World-verkiezing van 1970 vond plaats in Londen en werd over de hele wereld uitgezonden. Het was een van de populairste televisieprogramma’s in die tijd, met over 100 miljoen kijkers. In de competitie werden vrouwen van alle kanten bekeken en bevraagd, en vooral beoordeeld op hoe zij eruitzien.

De women’s liberation movement (WLM) organiseerde een protest tegen het beoordelen van vrouwen op hun uiterlijk tijdens de verkiezingen. Een groep afgevaardigden is van plan om in het publiek de finale bij te wonen en de uitzending te verstoren.

De film volgt niet alleen de vrouwen van de WLM, maar ook een aantal deelnemers aan de Miss World-verkiezing, waaronder twee zwarte vrouwen.

Sally

Keira Knightley kruipt voor deze film in de huid van Sally Alexander, een gescheiden vrouw met kind, die meer dan alles naar de universiteit wil om haar droom als historicus te verwezenlijken. Helaas krijgt ze in de universitaire wereld te maken met veel seksisme en wordt het haar al snel duidelijk dat ze niet serieus genomen wordt. Hierdoor besluit ze actie te ondernemen en sluit ze zich aan bij de WLM. Ze neemt deel aan protesten en verschijnt op televisie om te verklaren waarom ze tegen de Miss World-verkiezingen protesteren. Ze probeert duidelijk te maken dat ze niet tegen de vrouwen zijn die meedoen aan Miss World, maar wel tegen het systeem dat vrouwen beoordeeld op hun uiterlijk.

Verschil tussen zwart en wit

Maar er is ook een andere kant van het verhaal. Dat wordt gelukkig ook duidelijk gemaakt in Misbehaviour. Jennifer Hosten en Pearl Jansen zijn als Miss Grenada en Miss South Africa de enige twee zwarte deelnemers in de competitie. Door de kleur van hun huid zijn de kansen niet in hun voordeel, maar vooral voor Miss Grenada is het juist daarom zo belangrijk om mee te doen aan de wedstrijd. En om te winnen. Ze willen bewijzen aan meisjes die eruitzien als zij, dat ook zij mooi zijn en een plek op het podium verdienen.

In de film zit een prachtige conversatie tussen Sally Alexander en Jennifer Hosten, waarin Jennifer Sally op het hart drukt dat het een mooi doel is waarvoor ze strijd. Maar dat dat doel ook is gevormd vanuit een bepaald privilege dat Jennifer niet heeft. Mijn intersectionele feministische hart ging hier echt sneller van slaan.

Meerdere kanten van het verhaal

Het beste aan Misbehaviour is dat het meerdere kanten van de Miss World-verkiezingen laat zien. Het was zo makkelijk geweest voor de makers om te zeggen: wij zijn het niet eens met dit soort verkiezingen en daarom veroordelen wij het. Maar dat doet de film dus niet. Het laat juist zien dat ook de vrouwen die meedoen aan de verkiezing een stem, een mening en een reden hebben om mee te doen. Anders dan wellicht het voor een buitenstaander lijkt.

Ook laat Misbehaviour goed zien dat niet iedere feminist hetzelfde is en niet iedereen dezelfde moeilijkheden en privileges heeft. Het is daardoor vooral heel belangrijk om naar elkaar te blijven luisteren en van elkaar te leren.

Steun LOVER!
Vond je dit een goed artikel? Wil je dat Nederlands oudste feministische tijdschrift blijft bestaan? Laat je waardering blijken door een (eenmalige) donatie en help ons. LOVER draait uitsluitend op vrijwilligers en donaties. Elke euro is welkom en wordt gewaardeerd. Meer informatie vind je hier.

Uw reactie

Uw reactie