In haar essaybundel uit 1930 “Geheim Londen” beschrijft Virginia Woolf hoe haar verteller een blik werpt in het hoofd van de mensen die zij passeert op de straten van de wereldstad, nadenkend over “het grootste genoegen van het stadsleven in de winter: het slenteren door de straten van Londen.” Doelloos ronddwalen was een van de favoriete activiteiten van Woolf, die ook in haar dagboeken haar liefde voor het versmelten met een menigte uitgebreid omschreef. Voor verscheidene letterkundigen zoals Janet Wolff is Woolf dan ook de woordenboekdefinitie van de flâneuse, oftewel de vrouwelijke flâneur. Is er echter wel ruimte in de stad van de eenentwintigste eeuw voor deze flâneuse?

Toen ik 37 werd, deed ik mezelf een boormachine kado. Dat had eerder gekund, maar heel rijk was ik tot dan toe niet en ik rekende gewoon op de mensen om me heen die wel zo’n ding hadden. Zo vaak heb je een boormachine toch ook niet nodig? Bovendien zijn er gelukkig veel lieve mensen die graag klussen voor een ander. Vaak zijn dat mannen, trouwens, en die (tenminste, de mannen in mijn omgeving) vinden een beetje boren nog leuk ook. Klinkt als een win-win-situatie... of niet?

Het begon in oktober. Samen met mijn moeder en zusje ging ik naar Sint Maarten. Een week lang zon, zee, strand en vooral heel veel eten. Ik zat in mijn luteale fase en voelde me ontzettend opgeblazen. Het vochtige weer en de vettige hapjes maakten dat mijn lichaam mijn vijand werd. Pas terug in Nederland, en niet in bikini, voelde ik me weer ietsje beter. Al vond ik mezelf nog steeds dik. 

Feminisme krijgt wereldwijd keiharde klappen. Van de afbraak van mensenrechten tot de voortdurende aanval op gendergelijkheid en sociale rechtvaardigheid. Hier kunnen we het niet bij laten. Het is tijd om onze stemmen te laten horen—luider dan ooit. Op 8 maart, Internationale Vrouwendag, staan

De ‘ideale’ woning, het ‘perfecte’ lichaam, het ‘optimale’ aantal vrienden, de ‘juiste’ boeken en het ‘correcte’ vocabulaire: alles draait om status en meetbaarheid. Vaak zijn we zo gefixeerd op het idee dat we alles perfect moeten doen, dat

Sinds 2019 weigeren veel Zuid-Koreaanse vrouwen om nog langer te daten, te trouwen en seks te hebben met mannen. Ze protesteren hiermee tegen de patriarchale normen in het land. Na de presidentsverkiezingen in november vorig jaar waaide deze 4B-beweging ook over naar de VS. In 2018 werd in de Zuid-Koreaanse

Ik hoor gelach achter me in de zaal. Op het doek is te zien hoe personage Anora door drie mannen wordt klemgezet en vastgebonden. Tranen rollen over haar wangen als ze schreeuwt om hulp maar niemand doet iets. De mannen grappen dat Anora een tough cookie is, omdat ze een van hen een gebroken neus heeft

Zoals Taylor Swift in haar nummer The Man zei "I am so sick of running as fast as i can, wondering if i get there quicker if i was a man’’ Wat een toeval zou je denken, want Donald Trump is voor de tweede keer gekozen als president van de Verenigde Staten. “In Amerika, kunnen

Om 50 jaar Tijdschrift LOVER te vieren vond op vrijdag 1 november in Utrecht een symposium plaats in samenwerking met het onderzoeksplatform Gender, Diversity and Global Justice van de Universiteit Utrecht. Tijdens het symposium is teruggeblikt op een halve eeuw feministisch gedachtengoed en emancipatiejournalistiek, en is vooruitgekeken naar de toekomst van LOVER. Een van de spreeksters was Rosemarie Buikema, hoogleraar Kunst, Cultuur en Diversiteit aan de Universiteit Utrecht.

Wanneer de buikpijn precies begon, kan ik me niet herinneren. In ieder geval vrij snel nadat ik begon met menstrueren. Ik fietste meestal naar school, een tocht van iets langer dan een half uur, maar wanneer mijn menstruatie begon moest mijn vader me vaak ophalen met de auto. Omdat ik niet eens kon

Makeup, hoge hakken en tassen: allerlei dingen waar jonge meisjes niet op kunnen wachten om te dragen als ze wat ouder zijn. Dat jonge meisjes experimenteren met volwassen producten, is niet nieuw. Zelf liep ik ook als zevenjarige door het huis op de (veel te hoge) hakken van mijn moeder en gebruikte

Een vriendin kwam bij me eten. We hadden het over haar nieuwe baan en ze vertelde me dat ze eigenlijk meer zou willen verdienen, zodat ze vaker kan shoppen. Zonder dat ik hier enig oordeel over velde, grapte ze zelf: “Ja, shoppen is gewoon voor mij wat voor jou protesteren is.” Met andere