Om 50 jaar Tijdschrift LOVER te vieren vond op vrijdag 1 november in Utrecht een symposium plaats in samenwerking met het onderzoeksplatform Gender, Diversity and Global Justice van de Universiteit Utrecht. Tijdens het symposium is teruggeblikt op een halve eeuw feministisch gedachtengoed en emancipatiejournalistiek, en is vooruitgekeken naar de toekomst van LOVER. Een van de spreeksters was Rosemarie Buikema, hoogleraar Kunst, Cultuur en Diversiteit aan de Universiteit Utrecht.

Wanneer de buikpijn precies begon, kan ik me niet herinneren. In ieder geval vrij snel nadat ik begon met menstrueren. Ik fietste meestal naar school, een tocht van iets langer dan een half uur, maar wanneer mijn menstruatie begon moest mijn vader me vaak ophalen met de auto. Omdat ik niet eens kon

Makeup, hoge hakken en tassen: allerlei dingen waar jonge meisjes niet op kunnen wachten om te dragen als ze wat ouder zijn. Dat jonge meisjes experimenteren met volwassen producten, is niet nieuw. Zelf liep ik ook als zevenjarige door het huis op de (veel te hoge) hakken van mijn moeder en gebruikte

Een vriendin kwam bij me eten. We hadden het over haar nieuwe baan en ze vertelde me dat ze eigenlijk meer zou willen verdienen, zodat ze vaker kan shoppen. Zonder dat ik hier enig oordeel over velde, grapte ze zelf: “Ja, shoppen is gewoon voor mij wat voor jou protesteren is.” Met andere

Dit is het jaar waarin ik een borstverkleining zal ondergaan. De eerste stappen zijn gezet, van bezoeken aan de huisarts tot gesprekken met de plastisch chirurg. Elke stap die ik zet, brengt mij niet alleen dichter bij de operatietafel, maar ook dieper in een gevoel van twijfel en paniek. De beklemming op mijn borst wordt groter, letterlijk, en de schurende gedachtes worden sterker en onvermijdelijk. 

Ze keek me verontschuldigend aan en vroeg “Ben je misschien zwanger?”. Mei vorig jaar was de eerste keer dat ik klachten had. Het is inmiddels eind maart. You do the math. De dokter wilde het eigenlijk ook niet vragen, maar ze moest. Zodra ze aanvinkte in het doorverwijsformulier dat ik

De voorlamp van de auto was kapot. Geen ramp natuurlijk, maar in de donkere wintermaanden moet deze kwestie natuurlijk zo snel mogelijk opgelost worden. Normaal gesproken schuif ik dit soort taakjes graag op De Vriendin af, want 1) het is eigenlijk háár auto, niet die van mij 2) ik heb rijangst en 3) ik word ontzettend onzeker van het idee van een autogarage.

Stel je voor dat je je hele leven lang een kriebeltrui hebt gedragen, dag in dag uit. De trui past goed, is comfortabel warm, maar kriebelt verschrikkelijk. Omdat je die trui al je hele leven draagt, weet je niet anders. Je hebt leren leven met die constante irritatie. Je hebt geleerd om het zo goed

Het is dinsdagavond in Amsterdam wanneer ik over het met gekleurde veren bedolven gras naar het stadion wandel. Een zee van fleurigheid strekt zich voor mijn ogen uit; roze broeken dansen zij aan zij met glitterjurken, terwijl anderen pronken met hun roze cowboyhoeden en turquoise boa’s. Mensen

A critical self-reflection of a feminist who wants to raise her voice more often. It is comfortable to stay in the grey middle ground, but that is not going to bring us the transformative change we need in our societies. It is time for loud and clear voices. It is time for change.In a world that is

‘Jij komt hier vaker, toch?’De man achter de toonbank scant het koperen koppelstuk voor mijn waterleiding.‘Ik ben hier weleens geweest. ’Ik denk: misschien twee keer. In de afgelopen twee jaar.

Een half jaar geleden nam ik me voor om vandaag een vlijmscherpe column te publiceren. Een vurig pleidooi met kritische noten, spitsvondige observaties en een argumentatie waar geen speld tussen te krijgen is. Een betoog dat blijk geeft van mijn talige virtuositeit en nimmer aflatende strijd tegen onrecht. Ik moet jullie teleurstellen.