Bloed, Zweet en Geen Tranen in 3D en Aardekleuren

Jongens mogen geen jongens meer zijn, de maatschappij is overgefeminiseerd en wie het daarmee oneens is, is een watje. Het zijn zware tijden voor mannen als we de opiniestukken uit de kranten moeten geloven. De wereld van Conan the Barbarian biedt een visueel tegenwicht, maar politiek incorrect is het allemaal wel.Eerlijk is eerlijk, Conan the Barbarian vormt nogal een uitdaging voor de gemiddelde LOVER-lezer. Geboren op het slagveld, zit Conan (Jason Momoa) vol ongecontroleerde woede. Het maakt hem een uitstekende krijger, maar ook een onvoorspelbare, radicale vrijheidsstrijder. Zijn volk wordt onderdrukt door de machtige Khalar Zym (Stephen Lang), met een masker waarmee de doden kan oproepen absolute macht kan verkrijgen. Daarvoor heeft hij nog wel ‘zuiver’ bloed nodig van een maagd. Aan zijn zijde staat zijn dochter Marique (Rose McGowan) die met haar magische gaven en haar metalen klauwen iedereen het leven zuur maakt. Conan stuit echter al eerder op de zuivere maagd, waarmee het kat-en-muis spel zich in volle glorie ontwikkelt.
Niels Vonberg  •   8 sep 2011
R&T  •  
Niels Vonberg  •   8 sep 2011

Redden of Gered Worden?

Doug en Lois waren ooit gelukkig getrouwd. Met de dood van hun dochter lijkt het bestaansrecht van hun huwelijk echter voorgoed verloren. Rouwen doen ze alleen en ieder op hun eigen wijze. Doug (een ongelooflijke rol van James Gandolfini, bekend van the Sopranos) ontvlucht het huis zo vaak mogelijk en houdt er een affaire op na. Lois (Melissa Leo) komt daarentegen al acht jaar het huis niet uit.Als zijn minnares plotseling  komt te overlijden, vertrekt Doug naar New Orleans voor een zakenreis. Hij ontmoet er een jonge stripper en kan bijna niet anders dan handelen naar zijn vaderlijke aard. Stripper Mallory (Kristen Stewart) heeft geen idee hoe ze om moet gaan met een man die niet met haar naar bed wil, maar accepteert ogenschijnlijk onverschillig zijn aandacht. Ze maken een deal: Hij mag bij haar in huis wonen voor 100 dollar per dag. Lois denkt makkelijk te verdienen, voor Doug is het een manier om nog even niet naar huis te moeten en na te denken. Maar de wens dit meisje te redden krijgt al gauw de overhand. Zo koopt hij beddengoed voor haar als ze aan het werk is of repareert haar toilet. Voor elke keer dat ze vloekt, trekt hij een dollar af van de dagelijkse vergoeding. Er ontstaat een vorm van huiselijkheid waar beiden in gedijen.
Yanaika Zomer  •   2 sep 2011
R&T  •  
Yanaika Zomer  •   2 sep 2011

Schaamhaar & depressie

Het is alweer even geleden dat Amanda ‘Fucking’ Palmer, het gezicht van Brechtiaans punk cabaret duo The Dresden Dolls haar eerste soloalbum uitbracht.

There's always another girl

De Amerikaanse Juliana Hatfield is in Europa nooit echt doorgebroken. In haar eigen land ging het begin jaren ’90  de goede kant op met haar carriére, maar door een depressie waardoor ze haar tournee afzegde en de veranderde muziekindustrie raakte ze haar platencontract kwijt. Na een aantal platen besloot Hatfield om voor zichzelf te beginnen en richtte in 2002 haar eigen label Ye Olde Records op. Het staat allemaal beschreven in haar boek When I Grow Up (Wiley, 2008). Haar muziek is er eigenlijk alleen maar beter op geworden. There’s Always Another Girl (2011), tot stand gekomen met hulp van donaties via Pledge,  is haar nieuwe album die einde deze maand zal uitkomen.
Niels Vonberg  •  22 aug 2011
R&T  •  
Niels Vonberg  •  22 aug 2011

Melancholia

Meedogenloos. Prachtig. Typisch Von Trier. Dat waren toch de eerste woorden in mijn hoofd na het zien van Lars Von Trier’s Melancholia (2011), die volgende week in de bioscoop verschijnt. Zoals veel van zijn films zit ook Melancholia in elkaar als een toneelstuk met haar kale opzet, sterke dialogen en prachtig acteerwerk. Je zou zou soms bijna vergeten dat de wereld in deze film letterlijk vergaat.Von Trier laat er geen twijfel over bestaan in het eerste kwartier. Na een lange introductie van op elkaar volgende apocalyptische beelden krijgen we het beeld te zien van de aarde opgaat in een enorme ster. Er blijft niets, maar dan ook niets over van de wereld. De film valt vervolgens in twee delen uiteen. Eerst zijn we getuige van de trouwdag van Justine (Kirsten Dunst). Justine is zojuist getrouwd en arriveert samen met haar man op het door haar zus Claire (Charlotte Gainsbourg) georganiseerde feest. Al snel wordt duidelijk dat Justine helemaal niet tevreden is met haar leven. Bovendien is er een nieuwe ster aan de hemel die haar – en anderen - onrustig maakt. En als het geen ster is dan is er nog altijd haar moeder (Charlotte Rampling) die schreeuwt vanuit haar badkuip ‘Leave me alone! I don’t want your traditions’. Om later haar enige huwelijksadvies aan haar dochter te geven: ‘Get out!’.
Niels Vonberg  •  16 aug 2011
R&T  •  
Niels Vonberg  •  16 aug 2011

Just a Beginning

In de film 'Just a Beginning' volgen filmmakers Pierre Barougier en Jean-Pierre Pozzi twee jaar lang een Franse kleuterklas die wekelijks filosofieles krijgt. Tijdens deze les worden allerlei onderwerpen besproken zoals liefde en vriendschap, de dood en angst, maar ook of je geld moet geven aan zwervers
Heike Vis  •  13 aug 2011
R&T  •  
Heike Vis  •  13 aug 2011

Lex

Deze week is de Nederlandse vertaling van James Mylet’s debutroman Lex uitgekomen. De roman handelt over een vaak aangehaalde periode in menigpuberjongensleven: de tijd vlak voor het verlaten van de middelbare school. Traditioneel gezien is dit een periode waarin het leven van een jongen wordt beschreven als het begin naar volwassenheid: emotioneel, fysiek en seksueel. Maar of Mylet daarmee echt overtuigt in Lex is maar de vraag.
Sanne Koevoets  •  10 aug 2011
R&T  •  
Sanne Koevoets  •  10 aug 2011

Kiss of the Spider Woman

Eindelijk is de DVD versie van Kiss of the Spider Woman (1985) nu ook uitgebracht in Nederland. Deze enorme indie-hit, gebaseerd op het gelijknamige boek van Manuel Puig uit 1976, verdient het om weer eens bekeken te worden. Het verhaal gaat over twee gevangen die een cel met elkaar delen in een Zuid-Amerikaans land. Molina zit zijn tijd uit omdat hij ontucht heeft gepleegd met minderjarige jongens en de journalist Valentin wordt verdacht van verzet tegen de regering. Molina vertelt telkens een film na en wekt daarmee de ergenis op van Valentin, die vindt dat de politieke realiteit ernstiger is dan het navertellen van een film. Molina volhardt echter in zijn dramatische uitvoering van de film en langzamerhand ontstaat er een hechte vriendschap tussen de twee mannen, die zelfs uitmondt in een intiem samenzijn.
Niels Vonberg  •  12 jul 2011
R&T  •  
Niels Vonberg  •  12 jul 2011

Kwetsbaarheid vangen in een blik

Monique de Leeuw staat al lang op mijn interview wish list. Tekenaar, fotograaf en vooral bedreven in het combineren van technieken. Steeds weer komt ze daarmee tot portretten waarin de blik van het onderwerp de hoofdrol speelt. De vrouwen en kinderen die ze neerzet laten zich kenmerken door een gemeenschappelijke kwetsbaarheid. Een kwetsbaarheid die vaak pas op het tweede gezicht binnenkomt. ‘Op dat grensgebied wil ik werken. Dat je denkt “goh, leuk” en dan “is dit eigenlijk wel leuk?” ‘
Yanaika Zomer  •  24 jun 2011
R&T  •  
Yanaika Zomer  •  24 jun 2011

The Light of the Sun

The Light of the Sun is niet het vierde deel van Words and Sounds, de ondertitel die haar vorige drie cd’s hadden. Stilistisch wijkt deze cd ook af van de andere drie, maar is nog steeds herkenbaar Jill Scott. Het is alleen allemaal een stapje verder.
Marija Scheeve en Niels Vonberg  •  19 jun 2011
R&T  •  
Marija Scheeve en Niels Vonberg  •  19 jun 2011

‘Verantwoord wat je bent’

Een oudere vrouw met stevige kaaklijn heeft kinderlijk lief haar arm om een andere vrouw geslagen. Een zwaar opgemaakte travestiet lacht naar een 50+ cowboy met een pijp in zijn mond. Een jongen hurkt met een camera naast een wat oudere man, vermoedelijk zijn vader, die een groot wit badpak draagt.
Nora Uitterlinden  •  17 jun 2011
R&T  •  
Nora Uitterlinden  •  17 jun 2011

Lea: Can I come by?

Can I Come By? is het debuut album van de Nederlandse Lea Kliphuis. Voor ze haar album opnam, vertrok ze in 2009 voor zes weken naar de Verenigde Statenen bezocht New Orleans, Nashville, Memphis en New York. Hier speelde ze in kroegen en bars, dé manier om de muzikale sfeer van deze steden op te snuiven. Op die manier kon ze zich blootstellen aan dezelfde invloeden als haar grote voorbeelden Johnny Cash en Bruce Springsteen. Dit zijn verrassende voorbeelden voor een vrouwelijke singer-songwriter.
Hilde Spille  •  22 mei 2011
R&T  •  
Hilde Spille  •  22 mei 2011