Meisjes en jongens gebruiken kunstmatige intelligentie (AI) ongeveer even vaak, maar AI behandelt hen niet hetzelfde. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van Plan International. AI-systemen kunnen bestaande genderongelijkheden versterken. Wet- en regelgeving biedt daar nog onvoldoende bescherming tegen. Ook in Nederland.

‘Veel vrouwen kampen met een ijzertekort, maar bijna niemand heeft dat in de gaten’, kopte de NRC in juni jongstleden. Een derde van de menstruerende vrouwen heeft waarschijnlijk een tekort aan ijzer, maar er is een kennislacune bij veel behandelaren, aldus internist Hilde Roijen. Hierdoor lopen te veel vrouwen er te lang mee rond. Een alarmerend gegeven dat absoluut meer aandacht verdient.

Een kinderwens klinkt zo onschuldig en simpel: ik wens me een kind en dan gaat die wens vast in vervulling. Helaas weten veel mensen dat het niet zo gemakkelijk is, om uiteenlopende redenen. De onvervulde kinderwens wordt niet besproken, blijft in stilte gehuld, alsof het iets is wat alleen maar binnenin mensen mag bestaan, alsof het te privé is om te bespreken.

Koud, hard en pijnlijk. Zo omschrijven veel van mijn vriendinnen de gevreesde eendenbek. "En toen kwam die eendenbek. Nou, dat was echt geen pretje!", vertelt een vriendin die voor het eerst te maken kreeg met het speculum. Ik knik instemmend en laat mijn brein zich afvragen waar dat ijzeren gereedschap

Medische procedures als IVF worden vaak gezien als dé oplossing voor ongewilde kinderloosheid, terwijl de slagingskans relatief laag is. Volgens filosofe Gulzaar Barn van de Universiteit van Amsterdam richten we ons te eenzijdig op de beloftes van medische technologie, en moeten we ook naar maatschappelijke verandering kijken.

Een jonge vrouw zwiert vrolijk rond in een helderwitte jurk door een groen grasveld. De zon schijnt en er is geen wolkje aan de lucht. Het lijkt een parfumreclame, maar het gaat om iets alledaagsers: menstruatie. Volgens onderzoekster Maria Carmen Punzi versterkt dit beeld het menstruatiestigma. 

Er waait een sluwe gedaanteverwisseling door de samenleving. Iedereen is dunner dan ooit: influencers, filmsterren, zelfs mijn buurvrouw is onherkenbaar slank, wanneer ik haar tegenkom in de lift. Alsof een onzichtbare parasiet zich in het vrouwenbrein heeft genesteld en vanuit daar stilletjes een gewapende missie van collectieve vermagering aanstuurt. 

Het recht om over je eigen lichaam te beslissen, vastgelegd in artikel 11 van de Grondwet en in de mensenrechten, zou in Nederland vanzelfsprekend moeten zijn. Zwangerschapsbeëindiging valt in Nederland echter nog altijd onder het strafrecht. Deze is alleen gedoogd in klinieken met een speciale vergunning en na een indringend gesprek met de zwangere.

Bij feminisme denk je wellicht niet meteen aan veganisme. Toch is er een verband. Beide gaan immers uit van het principe van gelijkwaardigheid en bestrijden superioriteit van de ene groep over de andere. Daarnaast is een vegan levensstijl minder milieubelastend, en ook dat is een feministisch thema.

Het was een ontroerende en stimulerende avond in Pakhuis de Zwijger, tijdens een samenkomst die in het teken stond van Jantine Jongebloeds nieuwe boek Over abortus. Naast deskundige sprekers namen ook vrouwen met persoonlijke ervaringen het woord om het publiek deelgenoot te maken van hun vaak complexe en kwetsbare getuigenissen. Soms nam een luchtige grap de brok in de keel weg, dan weer lieten de sprekers juist een lange stilte vallen om ruimte te geven aan verdriet, twijfels of opluchting. Eén vrouw vertelde hoe zij zichzelf altijd als een “oermoeder” had gezien, maar uiteindelijk tóch koos voor een abortus—en dat juist die keuze voor haar klopte. De verstrekkende complexiteit van abortus wordt ook door wetenschappers geobserveerd. Recent onderzoek laat zien dat besluitvorming rondom abortus vrijwel nooit louter een rationele afweging is, maar altijd een samenspel vormt van persoonlijke omstandigheden, maatschappelijke context, relationele dynamieken, morele afwegingen en uiteenlopende emoties zoals opluchting, twijfel, angst of verdriet.

In de afgelopen twee jaar is het aantal cis vrouwen dat hormoonmedicatie gebruikt tegen overgangsklachten in Nederland uitzonderlijk hard gestegen. In het afgelopen jaar alleen al steeg het percentage van vrouwen tussen de 40 en 60 jaar dat hormoonmedicatie gebruikt met 40%. De ervaringen hiermee en reacties hierop zijn hoofdzakelijk positief. Ze bestrijden heftige symptomen zoals depressieve klachten, brainfog en aanhoudende vermoeidheid. Met als positief gevolg dat vrouwen niet langer stilzwijgend hoeven te lijden of zelfs hobby’s of werkzaamheden moeten opgeven. In hoeverre dit daadwerkelijk een emancipatoire ontwikkeling is, valt echter nog te bezien. Met de steeds verder stijgende pensioenleeftijd ontstaat er voor werkgevers ook een groot belang bij het zo lang mogelijk behouden van de optimale vitaliteit (lees: productiviteit) van hun personeel.

Afgelopen week plaatste @demarkersonline op Instagram dat de mentale volksgezondheid onder druk staat. Werkenden vallen steeds vaker uit met burn-outklachten en bijna de helft van de volwassenen heeft ooit een psychische aandoening gehad. Volgens de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving (RVS) leven we in een ‘hypernerveuze samenleving’ waarin iedereen verwacht wordt beter en sneller te presteren. Het advies: niet alleen focussen op individuele oplossingen, maar “de samenleving zelf tot rust brengen.”